MENU
An appeal was examined in an action for the recovery of sums paid pursuant to an insurance advisor agreement and a related financial assistance arrangement. The appellants invited the Court of Appeal to consider the issue of illegality ex proprio motu, as it arose manifestly from the agreements themselves and the surrounding circumstances.
It was held that, although the agreements in question were not unlawful at the time of their conclusion, they became unlawful in the course of their performance, since the appellant was carrying out insurance intermediation activities on behalf of the respondent without having first secured the required registration in the relevant register for that specific insurance company, as mandated by the applicable legislation.
It was emphasized that the illegality was known to both contracting parties, with the result that judicial enforcement of the contractual claims was precluded, as was reliance on unjust enrichment or on section 65 of Cap. 149, given that the courts do not grant relief founded on the illegal performance of a contract.
Consequently, it was further held that the same illegality extended to and affected the liability of the guarantors. The appeal was allowed, the first-instance judgment was set aside in its entirety, including the order as to costs, and was replaced with a judgment dismissing the action. Case was handled by our Senior Associate, George Pasias.
______________________________
ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟΣ ΠΛΟΥΤΙΣΜΟΣ ΣΕ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ
Εξετάστηκε έφεση σε αγωγή για ανάκτηση ποσών που καταβλήθηκαν δυνάμει σύμβασης ασφαλιστικού συμβούλου και συναφούς συμφωνίας οικονομικής ενίσχυσης. Οι εφεσείοντες κάλεσαν το εφετείο να εξετάσει το ζήτημα παρανομίας αυτεπαγγέλτως, καθότι αυτή προέκυπτε κατά έκδηλο τρόπο από τις ίδιες τις συμβάσεις και τα γεγονότα που τις περιέβαλλαν. Κρίθηκε ότι, μολονότι οι επίδικες συμβάσεις δεν ήταν παράνομες κατά τη συνομολόγηση τους, κατέστησαν παράνομες κατά την εκτέλεση τους, καθότι ο εφεσείων ασκούσε εργασίες ασφαλιστικής διαμεσολάβησης για λογαριασμό της εφεσίβλητης χωρίς να έχει προηγουμένως εξασφαλίσει την απαιτούμενη εγγραφή στο οικείο μητρώο για τη συγκεκριμένη ασφαλιστική εταιρεία, όπως απαιτούσε η σχετική Νομοθεσία.
Τονίστηκε ότι η σχετική παρανομία ήταν εις γνώση αμφότερων των συμβαλλόμενων μερών, με αποτέλεσμα να αποκλείεται η δικαστική επιβολή των συμβατικών αξιώσεων, καθώς και η επίκληση αδικαιολόγητου πλουτισμού ή του άρθρου 65 του κεφαλαίου 149, δεδομένου ότι τα δικαστήρια δεν παρέχουν θεραπεία που ερείδεται σε παράνομη εκτέλεση σύμβασης. Ως εκ τούτου, κρίθηκε περαιτέρω ότι η ίδια παρανομία συμπαρέσυρε και την ευθύνη των εγγυητών. Η έφεση επιτράπηκε, η πρωτόδικη απόφαση παραμερίστηκε στην ολότητα της, περιλαμβανομένης της διαταγής εξόδων, και αντικαταστάθηκε με απόφαση απόρριψης της αγωγής. Την υπόθεση χειρίστηκε εκ μέρους της Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε, ο Ανώτερος Δικηγόρος Γιώργος Πασιάς.
